Jak rozwijać wrażliwośc międzykulturową?

Naszą umiejętność porozumiewania się z osobami z innych kultur, wyznającymi inne religie czy wartości nazywamy wrażliwością międzykulturową. Każdy z nas może tę wrażliwość w sobie odnaleźć i rozwijać. Jak to robić? Poniżej znajdziecie kilka podpowiedzi.

Pierwszym krokiem jest akceptacja różnic. Różnice są jak klucz – mogą zamykać lub otwierać. To od nas zależy, w jaki sposób ich użyjemy. Możemy dzielić świat na „nas” i „ich” („my” – „oni”) albo wchodzić w bliższe relacje z różnym od nas człowiekiem i z ciekawością odkrywać świat drugiej osoby, ucząc się od siebie nawzajem. Akceptacja polega na uznaniu faktu, że moja kultura i system wartości są jednym z wielu równie ciekawych, ważnych i wysoce rozwiniętych sposobów postrzegania i rozumienia świata. Taka postawa budzi otwartość i sprawia, że różnice zaczynają wzbogacać nasze relacje. Każdy może wnieść do naszego świata coś innego, nowego. Wówczas pełniej będziemy dostrzegać również to wszystko, co nas łączy.

Drugi krok to słuchanie i empatia. Osobiste spotkanie z daną osobą i słuchanie jej sprawiają, że zaczynamy wchodzić w relację i patrzeć na innych bardzo indywidualnie, nie tylko poprzez ich przynależność do jakiejś grupy czy kultury. Ważne, aby po prostu spotykać się i być z ludźmi – czasem wystarczy tylko albo aż tyle. Umiejętność słuchania z uwagą pomaga nam poznać innego człowieka, jego świat, marzenia i potrzeby. Pozwala nam także przestawić się i wczuć w inną perspektywę oraz szukać innych odniesień niż te, które są nam znane. Empatia to po prostu pełna obecność i skupienie na tym, co druga osoba ma nam do powiedzenia, czasem również bez słów. Możemy być zadziwieni, jak wiele opowieści usłyszymy, kiedy zdecydujemy się słuchać innych.

Tutaj możecie zobaczyć, co dzieje się, kiedy spotykamy i słuchamy innych:

I wreszcie krok trzeci, którym jest szukanie wielu odniesień. Jest to umiejętność spojrzenia na jedną sytuację z kilku perspektyw, bez oceniania według własnego systemu wartości. Bardzo pomocne jest tu oddzielanie naszych ocen i opinii od opisu sytuacji w oparciu o fakty. Jest to umiejętność opisywania świata, ludzi i ich zachowań bez oceniania i przypisywania ich do znanych nam uogólnionych kategorii – stereotypów. Wychodząc poza ocenę, szukamy odniesień do wielu sposobów postrzegania świata. Pomaga nam to uświadomić sobie, że istnieje wiele możliwych interpretacji tego samego zachowania czy tej samej sytuacji. Ocena jest często subiektywna i może krzywdzić, ponieważ odnosi się do wąskiego kryterium opartego na doświadczeniu danej osoby czy grupy.